Czynniki genetyczne
Fakt, że również czynniki genetyczne odgrywają rolę w rozwoju choroby potwierdza dziesięciokrotnie wyższy wskaźnik celiakii u członków najbliższej rodziny w porównaniu z populacją ogólną. Jednak liczne geny regulujące dziedziczne predyspozycje wciąż nie zostały jeszcze zbadane. Wśród nich ważne są niektóre czynniki układu HLA, kompleksu genów, którego zadaniem jest rozpoznawanie cząsteczek egzogennych. U większości osób dotkniętych celiakią (co najmniej 95%) ustalono predyspozycję genetyczną (HLA-DQ2 i DQ8). HLA-DQ2/DQ8 są niezbędne do rozwoju choroby, jednak nie są za nią odpowiedzialne wyłącznie. W rzeczywistości te same czynniki genetyczne zaobserwowano u wielu zdrowych ludzi (20-30% populacji ogólnej). Dowody na obecność HLA-DQ2 i HLA-DQ8 nie oznaczają, że celiakia rzeczywiście się rozwinie. Jednak ryzyko jest wyraźnie wyższe. W związku z tym ważne jest poddawanie dzieci regularnym badaniom na obecność przeciwciał trzewnych. Z reguły w przypadku niemowląt należy zwrócić uwagę na długość karmienia piersią i moment wprowadzenia glutenu. W przypadku istnienia predyspozycji genetycznej duże dawki glutenu w pierwszym roku życia sprzyjają rozwojowi celiakii.