Co zrobić, gdy podejrzewa się celiakię?

Ostateczną diagnozę można postawić tylko po biopsji jelita cienkiego. Podczas biopsji pobierane są fragmenty tkanki i badane histologicznie w celu określenia potencjalnej atrofii kosmków.

Badania serologiczne mogą potwierdzić podejrzenie celiakii. Tutaj badane są przede wszystkim przeciwciała przeciw transglutaminazie (ATA) z kategorii lgA. Jest to niezwykle niezawodne i rutynowe badanie krwi. Równie istotne, ale mniej powszechne jest oznaczanie przeciwciał przeciw endomysium (EMA). Przeciwciała przeciw gliadynie (AGA) z kategorii lgA i lgG są szczególnie istotne u dzieci poniżej 3 roku życia, ponieważ dają wyraźniejszy wynik niż inne przeciwciała. Sama izolowana zmiana AGA-lgG nie jest wystarczająca do rozpoznania, z wyjątkiem dzieci z niedoborem lgA.

W przypadku pozytywnych wyników serologicznych zaleca się wykonanie biopsji jelita cienkiego za pomocą gastroskopii. Jeśli uzyska się pozytywne wyniki serologiczne, a także wystąpią typowe zmiany w okolicy jelita cienkiego (zanik kosmków, wzrost liczby przeciwciał w błonie śluzowej jelita cienkiego), to można zdecydowanie potwierdzić rozpoznanie celiakii.

W przypadku wątpliwości (gdy celiakii nie można jednoznacznie zdiagnozować) niektórzy gastroenterolodzy zalecają ponowne wprowadzenie glutenu do diety po 2 latach stosowania diety bezglutenowej przez krótki okres czasu. Diagnozę można potwierdzić, jeśli po świeżym spożyciu glutenu w ciągu kilku miesięcy (w rzadkich przypadkach po latach) dochodzi do nawrotu klinicznego i bioptycznego. Ekspozycja na gluten musi być przeprowadzana pod ścisłym nadzorem lekarza.