W okresie niemowlęcym choroba trzewna występuje najczęściej po 3-6 miesiącach po wprowadzeniu żywności zawierającej gluten (kasza manna itp.). Klasyczne objawy to:
- zaburzenia wzrostu przebiegające ze stagnacją lub nawet utratą masy ciała
- brak apetytu
- wymioty
- biegunka (jednak również prawidłowy stolec czy zaparcia nie wykluczają celiakii)
- wzdęcia żołądka
Możliwe są również:
- zmiany osobowości, w tym płaczliwość lub opryskliwość
- brak zainteresowania zabawą
Im dzieci są starsze w momencie rozpoczęcia się choroby, tym częściej zachodzą nietypowe procesy bez znanego klasycznego obrazu celiakii. Choroba może również przejawiać się tylko jednym symptomem.
W przypadku tzw. przejściowej (przemijającej) choroby trzewnej w okresie niemowlęcym (przeważnie w wieku poniżej 2 lat) stwierdza się wyraźne kliniczne, serologiczne i histologiczne wyniki związane z celiakią.
Dzięki diecie bezglutenowej wyniki te są obniżone. Jeśli gluten zostanie ponownie wprowadzony do diety w późniejszych latach, pacjenci nadal nie wykazują dolegliwości. Za tę postać celiakii odpowiedzialne są infekcyjne i alergiczne choroby jelit.
W przypadku zdiagnozowania choroby trzewnej u dzieci w wieku poniżej dwóch lat eksperci sugerują dalszą ekspozycję na gluten. W przypadku przemijającej celiakii po upływie pewnego czasu objawy nie pojawiają się ponownie, nawet przy ekspozycji na gluten i brak jest reakcji serologicznych lub histologicznych. Często błędnie mówi się o wyleczeniu z choroby. Jeśli jednak u tych dzieci również nie ma predyspozycji genetycznych, nie możemy mówić o celiakii w węższym znaczeniu. Dlatego też nie możemy mówić o wyleczeniu.