Przejdź do głównej zawartości

Klasyczna celiakia

Typowa celiakia rozwija się już na we wczesnym etapie, zazwyczaj kilka miesięcy po odstawieniu od piersi i wykazuje typowe objawy upośledzonego wchłaniania:

  • przewlekła biegunka
  • utrata masy ciała i energii
  • brak apetytu
  • nudności
  • wzdęcia żołądka
  • ból brzucha
  • zaburzenia wzrostu (u dzieci)

Objawowa celiakia

Objawowa celiakia (wcześniej znana jako atypowa choroba trzewna) pojawia się dopiero później z objawami występującymi poza obszarem jelit, jak na przykład:

  • zmęczenie
  • niedokrwistość z powodu braku żelaza
  • brak miesiączki
  • wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych
  • nawracające bóle żołądka
  • hipoplazja (niedostateczne tworzenie) szkliwa zębów
  • opryszczkowate zapalenie skóry, choroba Duhringa
  • zaburzenia wzrostu w wieku szkolnym

Subkliniczna celiakia

W przypadku subklinicznej celiakii (wcześniej znanej jako cichej) nie pojawiają się jednak żadne szczególne objawy: bardzo często jest ona rozpoznawana u osób o podwyższonym ryzyku; na przykład członków rodziny osoby chorującej lub diabetyków, zdiagnozowana przypadkowo w trakcie badania serologicznego na obecność dodatnich przeciwciał. W większości przypadków objawy są tylko pozornie utajone, w rzeczywistości wraz z rozpoczęciem diety bezglutenowej zauważalna jest poprawa sprawności organizmu i sprawności umysłowej.

Potencjalna celiakia

Te przypadki są diagnozowane jako potencjalna (wcześniej utajona) choroba trzewna, gdzie biopsja jelita jest nieinwazyjna, ale we krwi obecne są typowe przeciwciała. U osób z tą postacią celiakii jelito cienkie może doznać poważnych uszkodzeń, jeśli nie przestrzegają one diety bezglutenowej. Bardzo często celiakię rozpoznaje się u osób cierpiących na chorobę autoimmunologiczną, zwłaszcza cukrzycę typu 1 i zapalenie tarczycy, a także zespoły, takie jak zespół Downa, Turnera lub Williamsa lub które cierpią na niedobór lgA.