Koja je razlika između alergije na pšenicu i celijakije?

Celijakija je trajna netolerancija organizma na gluten. Može se također smatrati autoimunom bolešću uzrokovanom glutenom koji se nalazi u žitaricama kao što su pšenica, pir, raž, ječam, kus-kus i zeleni pir. Osim glutena kao antigena, genetska predispozicija i dodatni, djelomično još nepoznati faktori, čine temelj za razvoj netolerancije na gluten.

Celijakija spada među najraširenije kronične bolesti u svijetu. U Europi, Sjevernoj Africi i područjima gdje većina stanovništva ima europsko podrijetlo (Australija, SAD, Kanada) učestalost celijakije iznosi oko 1 %. Jedina znanstveno potvrđena terapija je doživotna stroga bezglutenska prehrana.

Alergija na pšenicu je bolest koja izaziva obrambenu reakciju organizma na različite proteine u pšenici. Senzibilizacija putem dišnih putova, kroz udisanje prašine od žitarica, može dovesti do tzv. pekarske astme. Ako, međutim, dolazi do senzibilizacije putem prehrane i probavnog sustava, to može izazvati klasičnu alergiju na hranu tipa IgE.

Kod djece, pšenica je jedan od glavnih alergena, dok se kod odraslih ova alergija javlja rjeđe, jer u većini slučajeva nestaje do školske dobi. Isto kao i kod celijakije, jedina učinkovita terapija je strogo izbjegavanje okidača alergena, pri čemu zbog sličnosti alergena vrlo često treba izbjegavati ne samo pšenicu, nego i divlju pšenicu, durum pšenicu, mali pir, Emmer pšenicu, Kamut, divlji pir, pir i zeleni pir.

Važna razlika:

Alergija na pšenicu zahtijeva izbjegavanje samo pšenice.

Celijakija zahtijeva izbjegavanje svih žitarica i njihovih derivata koji sadrže gluten.