Nietolerancja glutenu widoczna na skórze
Schorzenie zwane chorobą Dühringa ma charakter autoimmunologiczny i ujawnia się najczęściej między 14. a 40. rokiem życia, zwłaszcza u mężczyzn. W patogenezie choroby Dühringa mają znaczenie zarówno czynniki środowiskowe, jak i genetyczne – szczególnie narażone są na nią osoby z przypadkami celiakii w rodzinie. Jej objawami są widoczne zmiany skórne m.in. na łokciach, kolanach, pośladkach, w okolicach kości krzyżowej i przy łopatkach. Występują one również na twarzy i owłosionej skórze głowy. Charakterystyczną cechą jest ich symetryczny charakter. Pęcherzyki, rumień, pokrzywka czy grudki zazwyczaj powodują dyskomfort w postaci swędzenia, a drapanie tych miejsc pozostawia strupy i blizny. Objawy te nasilają się przy zwiększonym spożyciu leków i pokarmów zawierających jod (np. ryb czy owoców morza). U większości chorych, podobnie jak w przypadku celiakii, występują zmiany w jelicie cienkim (spłaszczenie lub zanik kosmków jelitowych). Jednym z objawów, typowych również dla celiakii, są uszkodzenia szkliwa zębów.