Czy można żyć z celiakią?

Czy można żyć z celiakią?

Największą przeszkodą, którą należy pokonać, jest wstępna diagnoza.

Często mówi się, że po zdiagnozowaniu celiakia nie jest chorobą, a jedynie faktem w życiu, który trzeba zaakceptować. Mimo że po rozpoczęciu kuracji stan psychologiczny i psychiczny chorego ulega znacznej poprawie, to jednak musi on nauczyć się żyć zgodnie z zasadami nowej diety. Duża ilość bezglutenowych produktów udostępnionych ostatnimi czasy przez specjalistów z branży żywieniowej znacznie przyczyniło się do zwiększenia jakości życia osób cierpiących na celiakię. Bezglutenowe produkty są coraz łatwiej dostępne w supermarketach, zarówno w postaci przetworzonej, jak również składników do wykorzystania podczas gotowania. Dietetyczne problemy są jednak dostrzegalne podczas spożywania posiłków poza domem, ponieważ dostępność bezglutenowych dań i przekąsek w restauracjach, barach i kawiarniach wciąż jest bardzo ograniczona. Dzięki wysiłkom podejmowanym przez stowarzyszenia osób cierpiących na celiakię i rosnące zainteresowanie instytucji oraz masowych mediów, ta sytuacja poprawia się z roku na rok.

Życie w szkole

Wiele szkół może zapewnić zaopatrzenie w bezpieczne posiłki dla dzieci cierpiących na celiakię, ale istotnie ważne jest, aby rodzice osobiście sprawdzali, czy nauczyciele i pracownicy kuchni wiedzą o problemie. Duża dostępność bezglutenowych przekąsek — zarówno słodkich, jak i wytrawnych — ułatwia postępowanie w takich sytuacjach jak szkolne wyjścia czy imprezy urodzinowe.

Dojrzewanie

Stres związany z dietą znacznie częściej występuje w wieku dojrzewania, ponieważ wielu nastolatków ma trudności z zaakceptowaniem i, przede wszystkim, ujawnieniem różnic w diecie. Brak tych objawów często wskazuje na skłonność do sporadycznego oszukiwania w sprawie diety. Co należy robić w takim przypadku? Najlepiej unikać obwiniania lub, co gorsza, zastraszania nastolatka. Najbardziej konstruktywnym podejściem jest skoncentrowanie się na właściwej informacji oraz na zachowaniach, które będą zachęcać do stosowania diety. W określonych przypadkach — zwłaszcza takich, w których występuje konflikt między młodym pacjentem a rodzicami — zaleca się skorzystanie z profesjonalnej pomocy psychologicznej. Trudności związane z dojrzewaniem są z reguły przemijające. Z upływem czasu większość młodych ludzi osiąga cel, jakim jest komfortowe życie z celiakią.